Mała Wysoka jest jednym z najwdzięczniejszych widokowo punktów w całych Tatrach. Jej wysoki na 2428 metrów wierzchołek króluje dumnie nad trzema walnymi (tj. podchodzącymi pod grań główną) dolinami - Doliną Białej Wody, Doliną Staroleśną i Doliną Wielicką. Do tego, mimo dużej wysokości jest ona relatywnie łatwo i szybko osiągalna. Niestety bardzo często na jej szczycie zalegają chmury, które psują widoczność.

Początek szlaku żółtego na siodle Polskiego Grzebienia. Ruszamy południową stroną skalnej grani w kierunku wschodnim i wznosimy się to kamiennym chodnikiem, to w litej skale. Od czasu do czasu po lewej stronie odsłania się przepaść. Droga nie jest jednak trudna i w końcu zbacza na dobre z grani, by podejść południowym stokiem Małej Wysokiej mniej więcej na wysokość jej wierzchołka. Stamtąd ruszamy pod górę, by w niedługim czasie wydostać się na szczyt

Zakładając, iż szczęście nam dopisało, odsłania się cudowna panorama Tatr. Na wschodzie pięknie prezentuje się Łomnica, Lodowy i otoczenie Doliny Staroleśnej. Na północy widac też wapienne szczyty Tatr Bielskich. Na zachodzie zaś dumnie króluje Gerlach, wraz ze swoją masywną i złowrogą ścianą. Nad Doliną Białej Wody wznosi się zaś potężny mur Ganku, a na prawo w górę strzelają iglice Rysów i Rysów Niżnich. Na Małej Wysokiej jest sporo miejsca, także warunki do odpoczywania nie pozostawiają wiele do życzenia. Niestety powrót możliwy tylko i wyłącznie tą samą drogą.

Piotr Gurgul