Wyprawa na Kozi± Przełęcz jest z pewno¶ci± jednym z ciekawszych do¶wiadczeń tatrzańskich. Miejsce to jest na ogół rzadziej uczęszczane niż Zawrat czy Granaty, przez co odnajdziemy tu więcej spokoju. Ponadto szlak oferuje kontakt ze skał± i jest dobrym, aczkolwiek nietrudnym treningiem. Pamiętajmy jednak, że opisywana trasa stanowi najłatwiejsze doj¶cie na przełęcz. Zej¶cie do Doliny Pięciu Stawów Polskich jest znacznie trudniejsze, a gór± przebiega również bardzo skomplikowana technicznie na tym odcinku Orla Perć. Jako, iż droga na Kozi± Przełęcz prowadzi w dużym stopniu po pochyłych, wygładzonych płytach, musimy zachować szczególn± ostrożno¶ć w wypadku deszczu lub co gorsza - oblodzenia. Niestety sama przełęcz jest miejscem bardzo w±skim, przez co nie można tu urz±dzić żadnego postoju. Zreszt± nie warto - widok jest niezbyt interesuj±cy.

Pocz±tek naszej trasy przy schronisku na Hali G±sienicowej. Pod±żaj±c za znakami niebieskimi wyruszamy w kierunku południowym. Idziemy stokami Małego Ko¶cielca, ponad dnem Doliny Suchej Wody. Na tym odcinku wznosimy się bardzo nieznacznie. Po około trzydziestu minutach wydostajemy się na próg Czarnego Stawu G±sienicowego. Jezioro prezentuje się ¶licznie, a okoliczne szczyty ukazuj± w pełni swój majestat. My okr±żamy staw od wschodu i rozpoczynamy strome podej¶cie na próg Zawratowego Kotła. Po drodze, w lewo odchodz± znaki żółte, którymi to po skalnych, niebanalnych progach wydostajemy się do Dolinki Koziej. Sceneria jest bardzo surowa i nieprzyjazna, lecz przez to prawdziwie wysokogórska.

Na kolejnym odcinku szlak ostro pnie się w górę. W wyższych partiach towarzysz± nam ubezpieczenia w postaci łańcuchów, lecz trudno¶ci techniczne s± niezbyt wielkie. Droga prowadzi w skałach, często po ogromnych płytach. W końcu wchodzimy jednak w wilgotny i ubezpieczony żleb, którym wychodzimy na przełęcz.

Piotr Gurgul