Szlak stanowi najdłuższe doj¶cie na Halę G±sienicow±. Prowadzi ze wschodu, z Wierchporońca, tuż za poł±czeniem starej drogi do Morskiego Oka z now±. Mimo niskiej popularno¶ci zdecydowanie wart jest przej¶cia, gdyż prowadzi przez bardzo urokliwe i ciekawe okolice.

Od parkingu w Wierchporońcu pniemy się znakami zielonymi pod górę. Szeroka droga wyprowadza nas na grzbiet, sk±d lesistym traktem maszerujemy bardzo wygodnie i w prawie płaskim terenie aż do Rusinowej Polany. Miejsce to słynie od przeszło wieku z cudownego widoku. Wspaniale prezentuje się otoczenie Doliny Białej Wody oraz czę¶ć pozostałych szczytów słowackich Tatr Wysokich. Na rozłożystej polanie przywrócono kulturowy wypas owiec, a miejsce to samo w sobie jest idealne na dłuższy postój. Stanowi ono także punkt ł±cznikowy, albowiem można st±d dostać się zarówno do Morskiego Oka, jak i na Wiktorówki.

Dalej szlak przechodzi na przełaj przez polanę i pnie się do¶ć stromo na zbocza Gęsiej Szyi (1489). Skalisty szczyt należy do bardzo przyjemnych miejsc, a ¶liczne widoki dodatkowo umilaj± tam pobyt. Następnie czeka nas dłuższe zej¶cie, którym osi±gamy Waksmundzk± Rówień (skrzyżowanie ze szlakiem czerwonym z Cyrhli do Morskiego Oka), a dalej do¶ć monotonnie na Polanę Pańszczyca. Szlak od tego miejsca staje się dużo mniej ciekawy. Wchodzimy w Dolinę Czerwonego Potoku i po długim le¶nym odcinku wydostajemy się w piętro kosówek, napotykaj±c przy okazji Pańszczycki Potok. Odchodzi tu na czarno znakowana ¶cieżka, będ±ca skrótem do żółtego szlaku na Krzyżne.

Kolejny etap jest już prawie zupełnie lesisty i monotonny, trawersujemy szerokim łukiem Żółt± Turnię, by póĽniej zmienić orientację na południowo - zachodni±. Ostatni odcinek jest dosyć odległy i obniża się zboczami Żółtej Turni, by w końcu osi±gn±ć dno Doliny Suchej Wody, poł±czyć się wpierw ze znakami żółtymi z Krzyżnego, a następnie drog± jezdn± z Brzezin i doprowadzić do schroniska.

Piotr Gurgul