Niniejszy szlak stanowi jedną z ciekawszych dróg dojściowych na Czerwone Wierchy, mimo, iż nie najkrótszą. Jako, że doprowadza do najbardziej wysuniętego na zachód z Czerwonych Wierchów, stanowi dobre rozwiązanie dla turystów pragnących przejść z zachodu na wschód cały masyw. W przeciwieństwie do pozostałych - szlak ten eksponuje widokowo niemal wyłącznie Tatry Zachodnie. Droga mimo, iż momentami nieco mozolna, nie przedstawia niemal żadnych trudności technicznych.

Wędrówkę rozpoczynamy w Kirach, skąd idziemy kilkanaście minut wygodnym traktem przez Dolinę Kościeliską, aż do drogowskazu, który na Ciemniak kieruje nas w lewo. Idziemy kilkaset metrów Ścieżką nad Reglami, po czym znaki czerwone odłączają się w prawo, przekraczamy mostek i pniemy się ostro pod górę lasem, w nieco skalnym terenie. Droga jest na tym odcinku stroma i niezbyt wygodna, przez co pełno tu wydeptanych skrótów omijających skalisty szlak. Gdy nabierzemy już sporo wysokości, ścieżka nieco łagodnieje i staje się węższa. Przez leśne prześwity odsłaniają się widoki m.in. na Halę Stoły. Mijamy niezbyt ładną łakę i znów wchodzimy w las.

Następny odcinek wyprowadza nas na trawiasty grzbiet Adamicy. Za nami znajdują się ładnie wkomponowane, wapienne skałki. Zaczyna widoczny być Giewont. Wkraczamy w piętro kosodrzewin i podchodzimy dość stromo do góry. Kamienny chodnik w końcu przechodzi w łagodny, wygodny trawers, którym po pewnym czasie wydostajemy się na Chudą Przełączkę. Tu dołącza szlak zielony z Doliny Tomanowej i rozpoczynamy ostateczne podejście na wierzchołek Ciemniaka. Na początku podchodzimy skalistym i stromym chodnikiem, później szeroką i niezwykle przyjemną drogą prowadzącą grzbietem. Na trawiastym szczycie zostajemy uraczeni bardzo ładnymi widokami na pofalowane i melancholijne Tatry Zachodnie. Okoliczna panorama układa się w niemal bajkową mozaikę i zachęca do dłuższego odpoczynku.

Piotr Gurgul