Opisywana trasa stanowi najłatwiejsze technicznie dojście do niedostępnej i dzikiej Doliny Pięciu Stawów Polskich. Warto jednak pamiętać, że zimą szlak ten bywa narażony na zejście potężnych lawin, m.in. z Wołoszyna, także wybierajmy go tylko przy nieznacznym stopniu zagrożenia lawinowego. Droga przebiega dnem doliny pięknego potoku Roztoka, w zalesionym terenie, a na swym końcowym odcinku prowadzi obok największego wodospadu w Tatrach - siedemdziesięciometrowej Wielkiej Siklawy.

Początek szlaku zielonego przy schronisku na polanie Roztoka, która często bywa odwiedzana przez wygłodniałe niedźwiedzie. W kilkanaście minut leśną ścieżką wydostajemy się na asfaltową drogę z Palenicy Białczańskiej do Morskiego Oka, przecinamy ją i rozpoczynamy strome podejście szerokim, kamienistym traktem. Z czasem droga staje się bardziej łagodna i obniża się nad brzeg potoku. Wędrujemy w gęstym lesie i na jakiekolwiek widoki nie można liczyć. Idzie się dosyć monotonnie, a po około godzinie drogi rozpoczyna się intensywne podejście na próg Doliny Pięciu Stawów. W lewo odchodzi znakowany na czarno wariant zimowy, który omijając Wielką Siklawę prowadzi zakosami bezpośrednio do schroniska. Przy wodospadzie bowiem, pokonać musimy niebezpieczne skały, a przy pośliźnięcia kończyły się śmiercią. Wielka Siklawa zaskakuje swoją potęgą zziajanych turystów - na twarzach czujemy obłoki pary wodnej, a ogromne, opadające z góry warkocze wody z hukiem rozbijają się o skały. Od tego miejsca w kilkanaście minut wychodzimy na próg doliny.

Dolina Pięciu Stawów Polskich zachęca turystów swą stosunkowo łagodną rzeźbą, ślicznymi trawami porastającymi dno doliny i wspaniałą scenerią utworzoną przez okoliczne jeziora. Od południa zamykają ją łagodnie Liptowskie Mury - najniższy odcinek w grani głównej Tatr. Nad Przednim Stawem Polskim leży bardzo ładne, nastrojowe schronisko, które doskonale komponuje się z otoczeniem. Dolina Pięciu Stawów oprócz swoistej urody stanowi bardzo ważny węzeł szlaków - można się stąd przedostać zarówno do Morskiego Oka, jak i na Orlą Perć czy Halę Gąsienicową.

Piotr Gurgul