Przedmiotem niniejszej recenzji jest dziesiąte już wydanie znakomitej mapy Tatr Polskich i części Podhala, które ukazało się nakładem zielonogórskiego wydawnictwa Sygnatura. Mimo, iż na pierwszy rzut oka nie widać istotnych zmian w stosunku do wersji poprzednich, są one wszakże dość znaczące. Łatwo zauważyć, iż autorzy nie zasypują gruszek w popiele, lecz z perfekcjonistycznym nastawieniem ulepszają swoje dzieło, co zresztą przynosi na ogół wymierne efekty.

Chciałbym rozpocząć opis od oceny tego, co w mapie najistotniejsze - jakości odwzorowania terenu na płaszczyznę. Element ten jest jednym z głównych atutów produktu wydawnictwa Sygnatura, którego zasięg nie ogranicza się ściśle do granic Tatrzańskiego Parku Narodowego, lecz obejmuje istotny kawałek skalnego Podhala oraz przygraniczne fragmenty Tatr Słowackich. Po rozłożeniu, mapa zajmuje naprawdę sporo miejsca. Znaczne gabaryty usprawiedliwione są dużą skalą mapy, niemniej użycie jej w terenie było we wcześniejszych wydaniach bardzo niewygodne. Było - gdyż autorzy wyszli naprzeciw oczekiwaniom turystów i skonstruowali mapę w ten sposób, iż jej otwieranie na wybranym fragmencie jest bardzo szybkie i nie wymaga rozkładania w stopniu większym, niż to konieczne. Myślę więc, że gdy zaznajomimy sie z zawartością poszczególnych kawałków, korzystanie z mapy będzie istotnie wygodniejsze. Mimo, iż jest to doniosłe usprawnienie, nie rozwiązuje ono wszystkich niedogodności związanych z używaniem mapy w górach. Szkoda, że brak wersji laminowanej, gdyż orientację w terenie nie raz tracimy przy silnym wietrze, opadach deszczu, czy śniegu, a takich warunków papierowy produkt mimo wszelkich usprawnień nie zniesie.

Mapa charakteryzuje się niebywałą przejrzystością i czytelnością. Twórcy zadbali o to, by rzeźba terenu była wyraźnie zarysowana, a liczne oznaczenia i symbole miały dobraną odpowiednio wielkość i styl. Wyjątkiem jest tu oznaczenie trudności szlaku, które to w przeciwieństwie do poprzednich wydań jest zawsze w tym samym kolorze co szlak, do którego się odnosi. Oznaczenia te nie wyglądają jednak we wszystkich kolorach tak samo dobrze i czasami uszczuplało to doznania estetyczne związane ze studiowaniem mapy. Kolejną wadą, tym razem techniczno-merytoryczną, są niedociągnięcia przy naniesieniu na siatkę niektórych tras - różnią się one czasami od rzeczywistego przebiegu szlaków. Niemniej nie są to jednak istotne rozbieżności. Sporo kontrowersji budzą u mnie również oceny trudności kilku szlaków - według mnie dosyć nieadekwatne. Oznaczone na mapie czasy przejść są niezbyt wyśrubowane i dla wprawnych turystów mogą się wydać dość mocno zaniżone. Zaniżenie to jednak się zmniejsza wraz ze wzrostem trudności szlaku i należy o tym pamiętać przy planowaniu trasy.

Mapa, dzięki bardzo rozsądnemu rozplanowaniu treści, nie traci na czytelności wskutek dużego zagęszczenia informacji. Wręcz przeciwnie - oglądanie mapy wiąże się z bardzo dużą przyjemnością i zwykle szybko natrafiamy na rzeczy, których aktualnie potrzebujemy. Nie jest to bynajmniej często spotykana cecha w mapach tatrzańskich, większość, które miałem okazję przeglądać, nawet nie zbliża się w tej kwestii jakością do produktu Sygnatury. Jako, iż nawigacja satelitarna nie jest już dla przeciętnego turysty nieosiągalnym luksusem, istotnym może się wydać fakt, iż mapa zostala wzbogacona w siatkę GPS.

Odwróciwszy mapę, oczom ukazuje się rewers pełen ślicznych zdjęć, kolorowych rysunków i bogatych opisów. Można odnaleźć tu zarówno informacje czysto teoretyczne (np. rysunki i nazwy poszczególnych chmur), jak i praktyczne - przydatne adresy i telefony, opisy szlaków uszeregowane rejonami. Lektura rewersu jest bardzo wciągająca i pouczająca, można uznać go w gruncie rzeczy za mini-przewodnik, który zawiera znacznie więcej, niż tylko podstawowe informacje. Jednymi z dodatków najwyższych lotów, umieszczonych w mapie są panoramy szczytów, które oprócz walorów estetycznych niosą nieocenioną wartość poznawczą.

Podsumowując, Tatrzański Park Narodowy to dzieło z pewnością nieprzeciętne i bardzo wartościowe. Mapa, mimo kilku usterek, stanowi klasę samą w sobie i jest produktem najwyższej jakości. Czy to wysoko w górach, czy na ścianie w pokoju, z pewnością odda swojemu właścicielowi liczne usługi.

Piotr Gurgul